İşte Dmitriy Vasilyev'in basına gönderdiği mektup

"Ben Grozniy’da yaşayan bir Rus'um. Yazıyorum çünkü, susamam, buna vicdanım izin vermiyor. Çünkü, Allah’tan korkuyorum. Çeçenlere karşı korkunç cinayet yapmış ve bugünde yapan halkımın günahını çıkarmak için yazıyorum.   

Rus halkının 3 esas etnik gruptan oluştuğu biliniyor: türk, slavyan, ugrofin. Mesela, kazaklar türklerden geliyorlar. Şimidi onlar don, tersk veya kuban kazakları adlanıyorlar, ama onlar gerçekte kökleri türk boylarına dayanıyor. Belki bu yüzdendir ki, başka milletten insanlar bizim ruhumuzu anlamıyorlar. 

Bu gün Ruslar, Çeçenleri haydut adlandırarak onları yok ediyorlar. Haydut, başkasına zor uygulayarak mal varlığını elinden alana denir. Biz ruslar, topraklarını ve mal varlıklarını elde etmek için çeçen halkına zor uygulamıyor muyuz? O zaman kimdir gerçek haydut? 

Biz kendi hayatını vatanının özgürlüğü uğrunda kurban veren çeçen yurtseverlerini terörist adlandırıyor, acımasız zorba ve suçsuz çeçen öğrencisinin katili Budanov’la gurur duyuyoruz. Şimdi kimdir haydut? 

Biz her yerde kendi mükemmelliğimizden bahs ediyor ve bu dünyada olağan dışı bir şeyler yapmak için varolan önemli birileri olduğumuza inanıyoruz. Biz Ruslar, sahibimiz olan moğol-tatarların merkezi hükümetinde birleşen üç etnik gruptan oluşuyoruz. Biz tarihi değiştirerek, sözde “moğol boyunduruğundan” rusları kendileri, Kulikov meydanında Batıya’nı yenerek kurtardığını iddia ediyoruz, gerçekteyse moğolları Timur-Tamerlan mağlup etti, bizse bağımsızlık ve insanlardan temizlenen büyük alanlar kazandık. Biz bağımsızlığın ne olduğunu anlayamadık, çünkü onu kendimiz kazanmadık. Sadece, daha önce moğolların boyunduruğunda olan yönetici sınıf özgürlük kazandı, halka ise köpeklerden de kötü davranıldı. Bağımsızlık kazanan Rus çarları, halka karşı davranışlarını hala da değiştirmediler. 

Bize devlet anlayışını getiren Moğol yönetiminin dağılmasından sonra, İvan Grozniy Altın Orda’nın dağılması sonucu oluşan hanlıkları tuttu ve kan akıttı. 

İvan Grozniy’ın kendisi skandinavyalı Ryurikoviçler neslindendi. Ryurikoviçler’den sonra, alman Romanovlar 300 yıl bizi yönettiler. Tarihimizin en utançverici sayfaları, bir avuç sionistin bizi çoçuk gibi kandırararak, Rus halkını yabancıların milli utopyaları uğrunda kan dökmeye zorlayan, 1917 yılı Ekim devrimidir. 

Biz Ruslar, eşi görülmemiş acımasızlıkla kendi yurtaşlarımız öldürüyor ve gerçekte Batıy ve Hitler’den de kötü düşmanlarımız olan yabancı liderlere tapınıyorduk. Biz hala da Lenin anıt kabrine çiçek koyuyoruz : “30 milyon rusu öldürdüğün için teşekkür ederiz”. 

70 yıl süresince, Rusya’nı kurtarmak isteyen beyaz ordunu lanetledik. 300 bin askerden olan gönüllü Rus ordusu, 1/3-lük kısmı yabancılardan, çoğunlukla da çinlilerden oluşan 2,5 milyonluk kızıl ordunu dağıttı. Ama, bizim kahramanlarımız beyaz gönüllüler değil, Pavlik Morozov gibi şerefsizler oldular. Bir tek Ruslar, kendilerine bu kadar nefret ve işkence edebildiler. 

Siyonistler bizim ruhumuzun sırlarını çözdüler ve bunları kendi korkunç maksatları için kullandılar, çünkü Rus ruhunun sırrı, onun her zaman suçlu birilerini, kendi yanlışlarını ve başarısızlığını üzerine yıkabileceği birisini aramasındadır. İşte bu “suçluları” 1917 yılında bize sundular. Sonuç olarak, siyonist yönetimine kafkasyalı Stalin son koydu. Demekk ki, bizim kurtarıcımız bir Rus yurtseveri değil, bu gün nefret ettiğimiz bir kafkasyalıdır. 

Biz sebepsiz yere taciklerden ve azerilerden intikam alıyor, ama yahudilerden intikam almıyoruz, gürcülerden ve litvanyalılardan intikam alıyoruz, ama komunistlerden intikam almıyoruz. Biz 17 bin kilometre karelik Çeçenistan’dan tutuyor, ama istemeyenlere bile milyon kilometre karelerle toprak verdik. Biz Rusya’da yaşayan halklardan kendimize düşman yaratıyor, gelecek mezar kazıcımız olan Çini besliyoruz.Söylediğim tüm bunlardan sonra kendime hara-kiri yapmak istiyorum, ama ben japon değilim, ben bir rusum ve bir Rus olarak kendi cesaretsizliğim nedeniyle hara-kirini bıçakla değil, vodkayla yapmak zorundayım."

Dmitriy Vasilyev,

Grozniy eski sakini, şuan Moskova'nın sade sakini.

Kavkaz-Center 13 Temmuz 2004

17 Temmuz 2004