Şiirler

Döşendi

 

Umutla yürürken buldum sevdayı

Yolumun üstüne karlar döşendi

Anlamak istedim yalan dünyayı

Tüm bulduklarıma sırlar döşendi

 

Sayfa sayfa tuttu kendi hayatım

İnişe, yokuşa sürüldü atım

Hoyratça çalındı benim takatım

Başımın üstüne kırlar döşendi

 

Bazen esir oldum, kırbaçlar yedim

Bazen mahkum oldum, pranga giydim

Ekmeğe gözyaşım katık eyledim

Yolumun üstüne zorlar döşendi

 

Konuşmak istedim, dilim burdular

Başımı dik tuttum, kafam kırdılar

Yiyip, içtiğimden hesap sordular

Aşımın içine zehir döşendi

 

Niye insanoğlu nefsine tutsak

Konuşmak, düşünmek ve yazmak yasak

Hakkım olsun artık suratım asmak

Gülen yüzümüze diken döşendi

 

Umutla yaşayıp gülmek istedik

Yalnız Allah'a kul olmak istedik

Biz de insan gibi ölmek istedik

Hayatın üstüne sulta döşendi

 

Kim ister ki, bilmem kula kul olmak

Şeytana, Tağuta ayak, el olmak

Pislikler taşıyan kanal, yol olmak

Yolların üstüne şeytan döşendi

 

İnsandan hayvana tebdil ettiler

Şeytanı dünyaya hakim ettiler

Ademoğlunu da mahkum ettiler

Dünyanın üstüne küller döşendi

 

20. Ağustos 2003